Pieśń rycerskiego serca to jedno z najciekawszych zadań w Krwi i Winie. Turniej wygląda pięknie, ale potrafi boleśnie ukarać za brak treningu i pośpiech.
Pieśń rycerskiego serca w Wiedźminie 3: Krew i Wino wygląda jak lekka, kolorowa odskocznia od polowania na Bestię z Toussaint. Jest arena, są herby, rycerze, fanfary, eleganckie zbroje i cała ta lokalna teatralność, od której Geralt pewnie dostaje wewnętrznej wysypki. Jednak pod tą rycerską fasadą siedzi naprawdę konkretne zadanie. Trzeba wygrać konkurencje turniejowe, przeprowadzić śledztwo wokół Vivienne, podjąć kilka ważnych decyzji i nie zepsuć sobie drogi do najlepszego zakończenia.
Co ważne, turniej nie jest tylko dekoracją. Strzelanie z kuszy, wyścig konny, walka drużynowa i pojedynek z mistrzem areny wymagają innego podejścia. Dlatego jeśli wejdziesz tam jak do zwykłego zlecenia wiedźmińskiego, gra szybko przypomni ci, że Płotka ma własne zdanie o sterowaniu, a rycerze z Toussaint lubią robić z człowieka mięso w puszce. Najlepiej potraktować Pieśń rycerskiego serca jak osobną serię prób, a nie jedno zwykłe zadanie poboczne.
Sprawdź też: Gdzie znaleźć wszystkie Miejsca Mocy w Wiedźminie 3. Darmowe punkty umiejętności na pełnej mapie
Pieśń rycerskiego serca – kiedy zacząć zadanie i czego pilnować?
Zadanie pojawia się po wydarzeniach z początku dodatku Krew i Wino, gdy Geralt trafia już na teren turnieju i poznaje Guillaume’a de Launfala. Rycerz prosi wiedźmina o pomoc, ponieważ podejrzewa, że Vivienne de Tabris została dotknięta klątwą. Problem w tym, że sam nie może startować w turnieju przez kontuzję. Dlatego Geralt ma zająć jego miejsce, wejść między rycerzy i zdobyć okazję do obserwowania Vivienne z bliska.
Warto zrobić to zadanie przed późnym etapem głównej fabuły dodatku. Jeśli za bardzo popchniesz historię do przodu, Pieśń rycerskiego serca może przepaść. A wtedy zostaje tylko wcześniejszy zapis albo smutne pogodzenie się z faktem, że świat znowu ukarał brak listy rzeczy do zrobienia. Bardzo realistyczne, aż przykro.
Najważniejsza rada na start: przed zapisem do turnieju zrób ręczny save. To zadanie ma kilka etapów, a jeśli zależy ci na perfekcyjnym wyniku i trofeum za wszystkie konkurencje, możliwość cofnięcia jednej próby oszczędza sporo nerwów. Szczególnie podczas wyścigu konnego, bo tam największym przeciwnikiem nie zawsze jest trasa. Czasem jest nim Płotka i fizyka, ta ponura para klaunów.
Geralt czy Ravix z Czterech Rogów – co wybrać?
Przy zapisie do turnieju Geralt może wystąpić pod własnym imieniem albo jako Ravix z Czterech Rogów. Ten wybór wpływa głównie na kosmetykę nagród, herb i jeden późniejszy incydent. Jeśli wybierzesz Geralta z Rivii, pojawi się książę Anséis i dojdzie do konnego pojedynku. Jeśli wybierzesz Ravixa, czeka cię raczej bójka z Arthurem Taillesem i jego ludźmi. Obie ścieżki są do przejścia.
Jeżeli zależy ci na klimacie i dodatkowym potwierdzeniu honoru do zadania z Aerondightem, Geralt z Rivii jest ciekawszą opcją. Pojedynek konny pasuje do turnieju i daje więcej rycerskiego sznytu. Jeśli jednak chcesz po prostu przejść zadanie wygodniej, Ravix może być mniej irytujący, bo walka na pięści jest zwykle prostsza niż konne starcie. Wybór nie blokuje głównego rozwiązania historii Vivienne, więc nie ma tu dramatu rodem z sądu nad duszą Geralta.
Przysięga składana przy zapisie ma głównie znaczenie klimatyczne. Nie zmienia zasad turnieju w sposób, który powinien cię spędzać z krzesła. Wybierz to, co pasuje do odgrywania Geralta. I tak za chwilę najważniejsze będą celność, koń, miecz i fakt, czy umiesz nie rzucać się w walkę jak rycerz z nadmiarem wina.
Czy warto robić trening przed turniejem?
Tak, szczególnie przed konkurencją konną. Strzelanie i walka są dość proste, jeśli masz opanowane podstawy Wiedźmina 3, ale wyścig rządzi się własnymi prawami. Trzeba przejeżdżać przez bramki, trafiać cele kuszą i uderzać manekiny mieczem, żeby zdobywać dodatkowy czas. To nie jest zwykły wyścig. To bardziej tor przeszkód z koniem, który czasem zachowuje się jak obrażony mebel.
Trening pozwala zrozumieć rytm trasy bez ryzyka zepsucia właściwej próby. Warto go zrobić nawet wtedy, gdy zwykle pomijasz samouczki z pogardą człowieka, który potem ginie na pierwszym zakręcie. Szczególnie ważne jest wyczucie momentu cięcia w manekin i strzału do tarczy. Zbyt późne machnięcie mieczem często nie zaliczy celu. Zbyt szybka jazda przy tarczach utrudnia celowanie.
Przed turniejem przygotuj też sprzęt. Możesz dostać turniejowy pancerz, ale nie musisz się go kurczowo trzymać. Jeśli gra pozwala wrócić do lepszego rynsztunku, używaj tego, co daje większą przeżywalność. Rycerska moda jest urocza, ale martwy Geralt nie wygląda dobrze w żadnym kolorze.
Strzelanie z kuszy – jak wygrać pierwszą konkurencję?
Pierwsza konkurencja turniejowa to strzelanie do celów. Geralt rywalizuje z przeciwnikiem i musi trafić swoje czerwone tarcze szybciej, niż rywal zestrzeli niebieskie. To nie jest trudny etap, ale łatwo go zepsuć przez pośpiech. Gra daje wystarczająco dużo czasu, żeby celować spokojnie. Dlatego nie spamuj strzałów, tylko ustaw celownik i zdejmuj kolejne tarcze po kolei.
Przed konkurencją Palmerin może zaproponować partyjkę Gwinta, żeby zamienić się miejscami. Chodzi o słońce i teoretyczną przewagę na stanowisku. W praktyce wiedźmińskie zmysły i spokojne celowanie wystarczą, ale jeśli chcesz, możesz ograć go dla klimatu. Bo oczywiście nawet przed turniejem rycerskim Toussaint znajduje czas na Gwinta. Ten kontynent jest chory, ale przynajmniej konsekwentny.
Najlepsza taktyka to nie prędkość, tylko pewne trafienia bez pustych strzałów. Każdy chybiony bełt zabiera czas, wybija rytm i daje przeciwnikowi przewagę. Strzelaj seriami po jednym celu. Po trafieniu od razu przenieś celownik na następny, ale nie panikuj. Kusza Geralta działa szybciej niż łuk przeciwnika, więc masz margines.
Jak celować, żeby nie przegrać przez głupi błąd?
Najpierw ustaw kamerę tak, żeby widzieć kilka tarcz naraz. Potem wybieraj cele najbliższe środka pola widzenia. Nie szarp myszą albo gałką na pełnej prędkości, bo celownik zacznie pływać. Jeśli grasz na padzie, krótsze ruchy analogiem są bezpieczniejsze niż gwałtowne machanie. Tak, brzmi jak oczywistość. A potem człowiek pudłuje w tarczę wielkości drzwi, bo chciał być szybki.
Najłatwiej zgubić się przez kolory. Twoje są czerwone. Przeciwnik strzela do niebieskich. Jeśli przez słońce albo chaos celów nie jesteś pewien, zwolnij na pół sekundy i sprawdź barwę. Lepiej stracić chwilę niż strzelić w zły cel. Turniej rycerski nie wybacza takiej kreatywności.
Po wygranej dostajesz nagrodę od Vivienne, a Geralt zauważa reakcję medalionu. To ważny trop śledczy. Nie musisz jednak wygrać strzelania, żeby kontynuować całą historię, ale jeśli zależy ci na pełnym zwycięstwie turniejowym i osiągnięciu za perfekcyjny wynik, wygrana jest obowiązkowa.
Co zrobić po strzelaniu?
Po konkurencji Guillaume zaproponuje przeszukanie namiotu Vivienne. To etap śledczy, więc używaj wiedźmińskich zmysłów i sprawdzaj wszystko, co się da. Znajdziesz ślady, notatki i elementy sugerujące, że problem Vivienne nie jest zwykłą chorobą. Nie biegnij tylko po główny znacznik, bo dodatkowe oględziny budują pełniejszy kontekst klątwy.
Nie chodzi o to, że przegapisz całe zadanie przez jeden niezbadany przedmiot. Raczej stracisz część komentarzy i sensu śledztwa. A w tej historii klimat jest ważny, bo Pieśń rycerskiego serca nie jest tylko turniejową minigierką. To też opowieść o granicach pomocy, cudzej tajemnicy i rycerzu, który trochę za bardzo pomylił miłość z obsesją. Subtelne? Jak na Toussaint, nawet całkiem.
Wyścig konny – najtrudniejsza część turnieju
Wyścig konny to etap, który najczęściej psuje perfekcyjny wynik. Trzeba przejechać przez kolejne punkty kontrolne, trafiać tarcze kuszą i ścinać manekiny mieczem. Każdy cel daje dodatkowy czas, więc nie chodzi tylko o jazdę na pełnym gazie. Jeśli pominiesz zbyt wiele obiektów, możesz nie zdążyć. Jeśli będziesz jechać zbyt chaotycznie, Płotka zacznie odgrywać własny dramat o przeszkodach terenowych.
Najlepiej zapamiętać jedną zasadę: dokładność jest ważniejsza niż maksymalna prędkość. Galopuj na prostych odcinkach, ale przy celach zwalniaj na tyle, żeby pewnie trafić. W tej konkurencji więcej stracisz na minięciu celu niż na krótkim zwolnieniu przed strzałem albo manekinem. To brzmi sprzecznie z intuicją wyścigu, ale właśnie tak działa ten etap. Człowiek chce pędzić, gra mówi: a teraz celuj z kuszy z siodła, geniuszu.
Manekiny najlepiej ciąć odrobinę wcześniej, niż podpowiada instynkt. Jeśli zamachniesz się dokładnie w momencie mijania celu, często będzie za późno. Przy tarczach z kuszy warto ustawiać konia możliwie prosto i nie strzelać pod ostrym kątem. Im bardziej stabilna linia przejazdu, tym mniej nerwów. A mniej nerwów to mniej okazji do tłumaczenia ekranowi, co sądzisz o sterowaniu koniem.
Jak wygrać wyścig bez perfekcyjnej jazdy?
Nie musisz trafić absolutnie wszystkiego, żeby ukończyć trasę, ale im więcej celów zaliczysz, tym większy zapas czasu. Dlatego traktuj każdą tarczę i każdy manekin jako premię, a nie ozdobę. Jeśli jeden cel ucieknie, nie zawracaj nerwowo, jeśli kosztowałoby to więcej czasu niż zysk. Jedź dalej i nadrabiaj kolejnymi punktami.
Dobrze działa jazda w umiarkowanym tempie przez fragmenty z celami i mocniejszy galop na prostych odcinkach. Nie wciskaj cały czas maksymalnej prędkości, bo koń gorzej skręca, a ty masz mniej czasu na reakcję. Brzmi to może mało heroicznie, ale działa. Rycerze mogą krzyczeć o chwale. Ty masz wygrać.
Przed startem warto zrobić trening i ręczny zapis. Jeśli celujesz w trofeum za perfekcyjne zaliczenie konkurencji, po każdej większej porażce lepiej wczytać próbę. Nie ma sensu ciągnąć nieudanego przejazdu, jeśli już wiesz, że straciłeś za dużo. To nie honor, to strata czasu w zbroi.
Pojedynek po wyścigu – Anséis albo Arthur
Po wyścigu czeka cię konflikt zależny od wybranego imienia turniejowego. Jeśli startujesz jako Geralt z Rivii, książę Anséis wyzwie cię na pojedynek konny. Jeśli jako Ravix, Arthur Tailles doprowadzi do bójki. Obie sceny są do przejścia, ale wymagają innego podejścia.
W pojedynku konnym najważniejsze jest wyczucie szarży. Nie jedź prosto bez planu. Ustaw się na dystans, rusz w stronę przeciwnika i uderz w dobrym momencie. Jeśli nie czujesz walki konnej, może to być irytujące, więc tym bardziej warto wcześniej trenować. Walka na koniu premiuje cierpliwe nawroty, a nie bezmyślne zderzanie się jak dwa meble na kółkach.
W bójce z Arthurem najprościej korzystać z uników, kontr i krótkich serii ciosów. To klasyczne pięściarstwo z Wiedźmina 3. Nie wciskaj ataku bez przerwy. Poczekaj na ruch przeciwnika, odskocz albo skontruj, potem uderz. Guillaume pomoże w starciu, więc nie jest to najgorsza przeszkoda. Chyba że walczysz jak człowiek, który traktuje blok jako dekorację przycisku.
Arena i finał turnieju – jak pokonać rycerzy oraz Gregoire’a?
Po śledztwie wokół Vivienne i nocnym tropieniu ptaka możesz zdecydować, czy kontynuować turniej. Jeśli chcesz wygrać całość, oczywiście kontynuuj. Arena obejmuje walkę drużynową z rycerzami, a przy komplecie zwycięstw także pojedynek z mistrzem turnieju, Gregoire’em de Gorgonem. To już nie jest zabawa w tarcze i manekiny. Tu przeciwnicy realnie potrafią obijać Geralta, jeśli wejdziesz między nich bez myślenia.
W walce drużynowej najważniejsze jest pozycjonowanie. Nie daj się otoczyć. Atakuj przeciwników zajętych twoimi sojusznikami. Jeśli kilku rycerzy stoi blisko siebie, nie próbuj udowadniać, że Geralt jest wirówką do stali. Odciągnij jednego, zbij mu zdrowie, zmień pozycję. Na arenie lepiej grać brzydko i bezpiecznie niż efektownie i martwo.
W niektórych etapach turniejowych użycie znaków, bomb czy eliksirów może być ograniczone przez zasady. Dlatego polegaj przede wszystkim na pracy mieczem, unikach i czytaniu animacji. Jeśli możesz zmienić wyposażenie na lepszy pancerz, zrób to. Turniejowy wygląd jest miły dla oka, ale dobry rynsztunek wiedźmiński ratuje życie. Moda przegrała z praktyką. Kolejny cios dla cywilizacji.
Jak wygrać walkę drużynową?
Najlepiej trzymać się obrzeży areny i nie wchodzić w środek grupy. Rycerze lubią atakować seriami, a jeśli trafisz między kilku, kamera i blokowanie mogą zacząć działać przeciwko tobie. Zamiast tego wybieraj cele, które są odwrócone plecami albo zajęte sojusznikiem. Krótka seria, odskok, zmiana kąta. Powtarzaj, aż arena zrobi się luźniejsza.
Nie ścigaj jednego przeciwnika przez pół pola, jeśli po drodze wystawiasz plecy innym. Lepiej zadać mniej obrażeń i zachować kontrolę niż rzucić się za jednym rycerzem i dostać po głowie od reszty. Walka drużynowa w Pieśni rycerskiego serca jest testem cierpliwości, nie tylko statystyk Geralta.
Jeśli masz problem, sprawdź poziom trudności, stan sprzętu i wybrane umiejętności. Szybkie ataki są tu zwykle wygodniejsze niż ciężkie. Pozwalają częściej przerywać ruch, szybciej reagować i bezpieczniej wychodzić z wymian. Ciężkie ciosy zostaw na moment, gdy przeciwnik naprawdę jest odsłonięty.
Jak pokonać Gregoire’a de Gorgona?
Gregoire to finałowy przeciwnik turnieju. Jest duży, mocny i ma sporo zdrowia, więc nie próbuj wygrać przez chaotyczne wciskanie ataku. Najbezpieczniej walczyć na dystans półśredni. Czekaj na jego ruch, unikaj w bok i kontruj krótkimi seriami. Po dwóch, trzech ciosach odskakuj. Tak, znowu ta sama nudna mądrość: nie bądź chciwy. Gry naprawdę często karzą ludzi za pragnienia.
Walka z Gregoire’em jest prostsza, jeśli przestaniesz patrzeć tylko na jego pasek zdrowia. Patrz na animacje. Gdy zaczyna mocny atak, zejdź z linii. Gdy kończy serię, wejdź z kontrą. Najważniejsze okna na atak pojawiają się po jego nieudanych, cięższych uderzeniach. Wtedy możesz bezpiecznie skrócić dystans i zadać obrażenia.
Nie blokuj wszystkiego twarzą. Uniki są lepsze. Jeśli czujesz, że walka trwa za długo, nie ryzykuj pełnych kombinacji. Konsekwencja wygra. Po pokonaniu Gregoire’a Geralt zostaje zwycięzcą turnieju i otrzymuje nagrodę. Satysfakcja jest spora, szczególnie jeśli wcześniej wyścig zdążył cię obrazić personalnie.
Vivienne, klątwa i zakończenia zadania
Po turnieju najważniejsza zostaje sprawa Vivienne. Geralt odkrywa, że kobieta została dotknięta klątwą związaną z wilgą. Dalej trzeba podjąć decyzję, czy powiedzieć Guillaume’owi prawdę, czy zachować sekret Vivienne. To najważniejszy wybór fabularny w całej Pieśni rycerskiego serca. I, jak zwykle w Wiedźminie 3, nie ma rozwiązania całkowicie czystego. Bo najwyraźniej nawet w krainie wina i bajkowych zamków człowiek nie może dostać prostego dobra.
Jeśli powiesz Guillaume’owi o klątwie, można doprowadzić do rytuału, w którym klątwa zostanie przeniesiona na niego. W praktyce to zakończenie bywa uznawane za najbardziej pozytywne dla pary, bo Vivienne odzyskuje normalne życie, a Guillaume świadomie bierze na siebie ryzyko. Jeśli zachowasz sekret, Vivienne wybierze metodę z jajem wilgi. Klątwa zostanie zdjęta, ale cena jest wysoka: kobiecie zostaje tylko ograniczony czas życia.
Najbardziej etycznie niejednoznaczny moment polega na tym, że dobre zakończenie dla Guillaume’a wymaga złamania obietnicy danej Vivienne. I właśnie dlatego ta misja działa. To nie jest tylko turniej. To zadanie o tym, czy masz prawo pomagać komuś wbrew jego woli, jeśli uważasz, że znasz lepsze wyjście. Wiedźmin 3 robi tu rzecz paskudnie skuteczną: daje nagrodę fabularną, ale zostawia moralny posmak.
Powiedzieć Guillaume’owi prawdę czy nie?
Jeśli chcesz najbardziej pogodnego zakończenia tej historii, powiedz Guillaume’owi prawdę. Wtedy może wziąć udział w rozwiązaniu problemu i przejąć klątwę. Z punktu widzenia klasycznej, rycerskiej opowieści to najlepszy finał: poświęcenie, miłość, cud i wszyscy mogą udawać, że życie jest proste. Toussaint byłoby zachwycone. Prawdopodobnie ktoś napisałby o tym trzy ballady i jedną nieznośną przemowę.
Jeśli chcesz uszanować wolę Vivienne, nie zdradzaj jej sekretu. Wtedy wybiera metodę z jajem wilgi. To rozwiązanie bardziej gorzkie, ale ma mocny sens etyczny. Vivienne decyduje o sobie. Nie zostaje potraktowana jak problem do rozwiązania przez zakochanego rycerza i wiedźmina. To zakończenie jest smutniejsze, ale bardziej respektuje jej autonomię.
Nie ma tu jednej odpowiedzi dla każdego gracza. Jeśli piszesz poradnik pod najlepszy efekt fabularny, można wskazać ścieżkę z Guillaume’em. Jeśli patrzysz na wybór moralnie, sprawa robi się bardziej złożona. I dobrze. Gdyby każda decyzja miała podpis dobra opcja i zła opcja, Wiedźmin 3 byłby formularzem, a nie RPG-iem.
Czy trzeba wygrać turniej, żeby ukończyć zadanie?
Nie trzeba wygrać absolutnie wszystkiego, żeby doprowadzić historię Vivienne do końca. Zadanie może trwać dalej nawet po przegranej konkurencji. Jednak jeśli chcesz pełną satysfakcję, nagrody turniejowe i trofeum za perfekcyjne zwycięstwo, musisz wygrać wszystkie próby. To oznacza strzelanie, wyścig, walki i finał.
Warto więc rozdzielić dwa cele. Pierwszy to solucja fabularna zadania Pieśń rycerskiego serca. Drugi to pełne wygranie turnieju. Fabularnie możesz zobaczyć finał bez idealnego wyniku. Mechanicznie i kolekcjonersko perfekcyjny turniej jest znacznie bardziej wymagający. Jeśli zależy ci na osiągnięciu A Knight to Remember, zapisuj grę przed każdą konkurencją i nie bój się wczytać nieudanej próby.
To nie jest oszustwo. To higiena grania w zadaniach, w których koń potrafi zahaczyć o płotek jak filozof o własną tezę. Gra daje autozapisy, ale ręczny zapis daje większą kontrolę. A kontrola w Wiedźminie 3 bywa cenniejsza niż kolejny miecz do sprzedania.
Najlepsza kolejność przejścia zadania Pieśń rycerskiego serca
Najpierw porozmawiaj z Guillaume’em w namiocie medyków na terenach turniejowych. Potem zrób trening, szczególnie konny. Następnie zapisz się do turnieju u skryby i wybierz imię. Jeśli chcesz więcej klimatu i pojedynek konny, wybierz Geralta z Rivii. Jeśli wolisz prostszą bójkę, Ravix będzie wygodniejszy. Po zapisaniu zrób ręczny save.
Potem wygraj strzelanie z kuszy, przeszukaj namiot Vivienne i przejdź wyścig konny. Po drodze rozwiąż incydent z Anséisem albo Arthurem. Następnie podążaj za śladami Vivienne, odkryj prawdę o klątwie i zdecyduj, czy wyjawić ją Guillaume’owi. Jeśli chcesz pełnego turnieju, wróć na arenę i wygraj walkę drużynową oraz finał z Gregoire’em.
Na końcu rozwiąż sprawę Vivienne. Przy ścieżce z Guillaume’em idziesz w bardziej bajkowy finał. Przy zachowaniu sekretu wybierasz bardziej gorzką, ale niezależną decyzję Vivienne. Obie ścieżki kończą klątwę, tylko inaczej rozkładają cenę. Najlepsza solucja zależy więc od tego, czy priorytetem jest szczęśliwszy epilog, czy dotrzymanie obietnicy danej Vivienne.
Szybka checklista turniejowa
Przed startem warto mieć prostą checklistę, bo zadanie jest długie i łatwo zgubić rytm. A gdy człowiek zgubi rytm, kończy w połowie trasy konnej, patrząc na ostatnią bramkę jak na osobistą zniewagę od projektanta.
Sprawdź po kolei:
- zrób ręczny zapis przed zapisem do turnieju,
- wykonaj trening, zwłaszcza wyścig konny,
- wybierz imię świadomie: Geralt dla pojedynku konnego, Ravix dla bójki,
- w strzelaniu celuj spokojnie w czerwone tarcze,
- w wyścigu zwalniaj przy celach i manekinach,
- na arenie nie daj się otoczyć,
- przed Gregoire’em nastaw się na uniki i krótkie kontry,
- przed wyborem wokół Vivienne zdecyduj, czy ważniejszy jest sekret, czy epilog z Guillaume’em.
Ta lista nie robi z turnieju banału, ale bardzo ogranicza chaos. A chaos w Wiedźminie 3 i tak przyjdzie sam. Nie trzeba go zapraszać eleganckim pismem.
Najczęstsze błędy graczy
Największy błąd to pominięcie treningu konnego. Drugi to jazda na pełnej prędkości przez całą trasę. Trzeci to atakowanie na arenie bez patrzenia na ustawienie rycerzy. Czwarty to brak zapisu przed konkurencjami. Piąty to przypadkowa decyzja przy sekrecie Vivienne, bez zrozumienia konsekwencji.
Najwięcej porażek w Pieśni rycerskiego serca wynika nie z trudności walki, tylko z pośpiechu. Gracz chce jak najszybciej przejść etap, potem pudłuje w tarczę, mija manekin, wpada w grupę rycerzy i jeszcze dziwi się, że Toussaint nie bije braw. Turniej lubi rytm. Zwolnij tam, gdzie trzeba. Przyspiesz tam, gdzie możesz.
Nie traktuj też tej misji jak zwykłego pobocznego zadania do odkliknięcia. To jedna z bardziej rozbudowanych historii w Krwi i Winie. Ma sportowy turniej, śledztwo, wybory moralne i kilka wariantów nagród. Warto ją przejść porządnie, bo daje dużo więcej niż standardowe idź, zabij, wróć po zapłatę. Chociaż czasem prostota też ma swój urok. Zwłaszcza po trzecim nieudanym przejeździe konnym.
Przeczytaj także: Jak pokonać Detlaffa w Wiedźminie 3: Krew i Wino? Poradnik do najtrudniejszej walki z bossem
FAQ
Jak rozpocząć zadanie Pieśń rycerskiego serca w Wiedźminie 3?
Zadanie pojawia się w dodatku Krew i Wino po wydarzeniach z początku głównej fabuły. Trzeba porozmawiać z Guillaume’em w namiocie medyków na terenach turniejowych.
Jak wygrać wyścig konny w Pieśni rycerskiego serca?
Nie jedź cały czas maksymalnym tempem. Zwalniaj przy tarczach i manekinach, trafiaj cele dla dodatkowego czasu i pilnuj punktów kontrolnych.
Czy lepiej wybrać Geralta czy Ravixa z Czterech Rogów?
Geralt z Rivii daje pojedynek konny z Anséisem i więcej rycerskiego klimatu. Ravix prowadzi do bójki z Arthurem, co bywa łatwiejsze dla wielu graczy.
Powiedzieć Guillaume’owi o klątwie Vivienne?
Jeśli chcesz najbardziej pozytywnego epilogu z Guillaume’em, powiedz mu prawdę. Jeśli chcesz uszanować sekret Vivienne, zachowaj obietnicę, ale finał będzie bardziej gorzki.
