Tunelowanie ułatwia przemieszczanie się przez zatłoczone końcowe strefy Fortnite. Wyjaśniamy, jak stawiać kolejne segmenty, wykonywać bezpieczne edycje i wybierać odpowiednią trasę.
W końcowych fazach meczu bezpieczny obszar jest niewielki, a pozostali gracze zajmują konstrukcje na różnych wysokościach. Przebiegnięcie przez odsłonięty teren może zakończyć się ostrzałem z kilku stron. Ryzyko pozwala ograniczyć tarping, czyli budowanie osłoniętego przejścia podczas przemieszczania się do kolejnej części strefy.
Tarping można po polsku określić jako tunelowanie. Gracz stawia przed sobą podłogi, ściany i osłony nad głową, a w razie potrzeby edytuje zamknięte elementy. Dzięki temu przesuwa się wewnątrz własnej konstrukcji, zamiast przez cały czas pozostawać na widoku.
Technika działa w odmianach Battle Royale, w których dostępne jest budowanie. Nie można jej stosować w Zero Build, ponieważ ten tryb wyłącza możliwość stawiania konstrukcji.
Inne poradniki Fortnite
- Jak bezpiecznie włączyć weryfikację dwuetapową (2FA), aby móc brać udział w turniejach?
- LEGO Fortnite Odyssey – jak tworzyć lepszą broń przy stole rzemieślniczym?
- Jak skonfigurować skróty klawiszowe pod błyskawiczne budowanie i edycję ścian
Na czym polega tunelowanie w Fortnite?
Tunel składa się z połączonych segmentów zajmujących kolejne pola konstrukcyjne. Każdy segment powinien osłaniać postać podczas przechodzenia do następnego fragmentu trasy.
Do jego budowania wykorzystuje się:
- podłogi;
- ściany;
- dachy, często nazywane stożkami;
- rampy potrzebne podczas zmiany wysokości.
Podłoga może tworzyć stabilne podłoże albo osłonę umieszczoną nad postacią. Dach zapewnia dodatkowe zabezpieczenie od góry. Ściany chronią boki, a przednią ścianę stawia się wtedy, gdy przeciwnik ma dogodny kąt ostrzału z kierunku ruchu.
Nie każdy segment musi być całkowicie zamknięty. Jeżeli jeden bok osłania zbocze lub istniejąca konstrukcja, kolejna ściana może okazać się zbędna. Liczbę stawianych elementów trzeba dostosowywać do położenia przeciwników i stanu materiałów.
Kolejny segment należy przygotować przed wejściem na nowe pole. Budowanie dopiero po wysunięciu się z dotychczasowej osłony pozostawia postać na krótko bez ochrony.
Kiedy przydaje się tarping?
Tunelowanie sprawdza się podczas przechodzenia przez otwartą przestrzeń, omijania zatłoczonych konstrukcji oraz przemieszczania się wraz z końcową strefą. Pozwala również przeprowadzić drużynę przez obszar kontrolowany przez przeciwników.
Budowanie tunelu nie zawsze będzie jednak najlepszym rozwiązaniem. Naturalna osłona, opuszczona konstrukcja albo bezpieczniejsza droga mogą pozwolić na zachowanie materiałów.
Przed rozpoczęciem rotacji należy ocenić:
- odległość od bezpiecznego obszaru;
- dostępne materiały;
- kierunek ostrzału;
- ukształtowanie terenu;
- liczbę konstrukcji blokujących trasę;
- możliwość przejścia wyżej lub niżej.
Najkrótsza droga nie musi być najbezpieczniejsza. Trasa prowadząca przez zatłoczony poziom może wymagać więcej materiałów niż niewielkie obejście.
Jak przygotować sterowanie do budowania tuneli?
Układ klawiszy lub przycisków powinien umożliwiać wybieranie ściany, podłogi, dachu, rampy i edycji bez zatrzymywania ruchu. Nie ma jednego zestawu ustawień odpowiedniego dla każdego gracza. Liczy się wygodny dostęp do potrzebnych funkcji.
Przed rozpoczęciem treningu sprawdź, czy:
- każdy element konstrukcji ma przypisany łatwo dostępny przycisk;
- możesz rozpocząć edycję bez puszczania przycisków ruchu;
- resetowanie edycji nie koliduje z innymi często używanymi funkcjami;
- przełączanie między bronią a trybem budowania nie wymaga zbędnych ruchów;
- czułość budowania pozwala szybko obracać kamerę bez utraty kontroli.
Na kontrolerze kucanie oraz zatwierdzanie lub resetowanie edycji nie powinny korzystać z tego samego przycisku. Takie przypisanie może powodować niezamierzone kucanie podczas zamykania konstrukcji.
Jak zbudować podstawowy pełny tunel?
Pełny tunel zapewnia ochronę od góry i po obu stronach. Zużywa dużo materiałów, ale dobrze nadaje się do nauki prawidłowej kolejności stawiania elementów.
1. Wybierz kierunek i poziom konstrukcji
Sprawdź położenie bezpiecznego obszaru oraz konstrukcje znajdujące się przed tobą. Zwróć uwagę na kierunki, z których przeciwnicy mogą prowadzić ogień.
Nie rozpoczynaj tunelu bez upewnienia się, że obecny poziom nie kończy się zablokowanym przejściem. W zatłoczonej końcówce wcześniejsze wybranie trasy zmniejsza ryzyko nagłego zatrzymania.
2. Przygotuj podłoże
Postaw podłogę na kolejnym polu. Zapewni ona stabilną trasę nad nierównym terenem, szczeliną albo konstrukcjami znajdującymi się niżej.
Na równym gruncie nie zawsze trzeba umieszczać podłogę w każdym segmencie. Jej zastosowanie zwiększa jednak kontrolę nad trasą i chroni przed przypadkowym spadnięciem na niższy poziom.
3. Osłoń przestrzeń nad postacią
Umieść podłogę nad następnym fragmentem trasy. Możesz dodać również dach, jeżeli spodziewasz się silnego ostrzału z góry.
Dwie warstwy ochrony zwiększają wytrzymałość osłony, ale szybciej zużywają materiały. Podłogę i dach jednocześnie najlepiej stosować na szczególnie zagrożonych odcinkach, a nie automatycznie w całym tunelu.
4. Zabezpiecz boki
Postaw ścianę po stronie, z której może nadejść ostrzał. Jeżeli przeciwnicy zajmują pozycje po obu bokach, osłoń każdą stronę.
Nie dokładaj ściany w miejscu już zabezpieczonym przez teren lub inną budowlę. Skuteczny tunel powinien zapewniać potrzebną ochronę bez niekontrolowanego zużywania zapasów.
5. Zamknij przód, gdy przeciwnik kontroluje dalszą trasę
Przednia ściana chroni przed graczem znajdującym się na wprost. Po jej postawieniu wykonaj edycję tworzącą przejście po bezpieczniejszej stronie.
Jeżeli przed tobą nie ma przeciwnika, przednia ściana może jedynie spowolnić rotację. W takiej sytuacji kontynuuj budowanie bez zamykania każdego segmentu.
6. Przejdź do przygotowanej części tunelu
Dopiero po postawieniu potrzebnych elementów wejdź na kolejne pole. Następnie przygotuj dalszy fragment trasy.
Na początku ćwicz w spokojnym tempie. Przyspieszenie ma znaczenie dopiero wtedy, gdy podłogi, ściany i osłony nad głową regularnie pojawiają się we właściwych miejscach.
Jak bezpiecznie edytować ściany w tunelu?
Edycja musi umożliwiać płynne przejście, ale nie powinna odsłaniać całego wnętrza konstrukcji. Duży otwór pośrodku ściany daje przeciwnikowi szeroki kąt ostrzału.
Przejście najlepiej umieścić przy krawędzi oddalonej od zagrożenia. Otwór powinien być wystarczająco szeroki, aby postać mogła przejść bez zatrzymywania się lub zahaczania o ścianę.
Podczas wykonywania edycji:
- sprawdź przestrzeń po drugiej stronie;
- nie stój bez ruchu w otwartym przejściu;
- unikaj odsłaniania strony kontrolowanej przez przeciwnika;
- upewnij się, że przejścia nie blokuje rampa, dach lub fragment terenu;
- zamknij edycję, gdy można zrobić to bez niebezpiecznego spowalniania rotacji.
W grze solo obracanie kamery w celu zamknięcia każdej ściany może prowadzić do utraty tempa. Jeżeli nikt nie podąża tunelem, dalsze przemieszczanie się bywa ważniejsze od resetowania wszystkich otworów.
Konstrukcji przeciwnika nie można normalnie edytować. Jeśli obca ściana blokuje drogę, możesz ją zniszczyć i spróbować zastąpić własnym elementem. Podczas zatłoczonej końcówki bezpieczniejsza może być zmiana kierunku lub przejście na inną wysokość.
Pełny tunel pod silnym ostrzałem
Pełny tunel obejmuje podłoże, osłonę nad głową i ściany po obu stronach. Przednią część zamyka się wtedy, gdy zagrożenie znajduje się również przed graczem.
Ten wariant sprawdza się podczas intensywnego ostrzału z kilku kierunków. Jego wadą jest szybkie zużywanie zapasów oraz wolniejsze tempo przemieszczania się.
Pełna osłona nie powinna zastępować obserwowania otoczenia. Przeciwnicy mogą zmienić pozycję, wejść na dach tunelu albo próbować przedostać się do środka przez pozostawione przejście.
Jak zbudować tunel przy mniejszym zużyciu materiałów?
Oszczędny wariant zawiera jedynie elementy wymagane w danej sytuacji. Może składać się z osłony nad głową i jednej ściany ustawionej od strony przeciwników. Podłogę dodaje się tam, gdzie wymaga jej teren lub wysokość konstrukcji.
Taki sposób budowania pozwala pokonać dłuższą trasę przy ograniczonych zapasach. Wymaga jednak regularnego sprawdzania boków. Strona, która przez chwilę była bezpieczna, może zostać zajęta przez innego gracza.
Materiały oszczędza również wykorzystywanie już istniejących elementów. Przed wejściem do opuszczonego tunelu sprawdź, dokąd prowadzi i do kogo należą jego ściany. Obcej konstrukcji nie będzie można swobodnie edytować.
Jak zmieniać kierunek tunelu?
Tunel nie musi prowadzić wyłącznie w linii prostej. Zakręt pozwala ominąć cudzą konstrukcję, skalną przeszkodę lub zatłoczoną część strefy.
Przed zmianą kierunku obróć kamerę w stronę kolejnego pola i zabezpiecz zewnętrzną stronę zakrętu. Następnie umieść podłoże oraz osłonę nad dalszym fragmentem trasy.
Podczas gwałtownego obrotu łatwo postawić ścianę przed postacią albo pozostawić nieosłonięty bok. W treningu należy najpierw opanować szerokie, spokojne zakręty. Węższe zmiany kierunku wymagają większej precyzji.
Tunel prowadzony po skosie przydaje się wtedy, gdy strefa przesuwa się pod kątem względem obecnej konstrukcji. Pozwala zmienić trasę bez zatrzymywania się i budowania nowego przejścia od podstaw.
Jak przechodzić na wyższy poziom?
Jeżeli dalszą drogę blokują obce ściany albo ukształtowanie terenu, można skierować tunel wyżej.
Najpierw postaw rampę i osłoń ją od strony przeciwników. Przed wbiegnięciem sprawdź, czy jej górna część nie kończy się wewnątrz cudzej konstrukcji lub na otwartej pozycji.
Nad rampą trzeba pozostawić wystarczająco dużo miejsca dla postaci. Źle umieszczona podłoga lub dach może zatrzymać ruch i wymusić dodatkową edycję.
Po wejściu wyżej przygotuj podłoże następnego segmentu. Nie wybiegaj poza rampę, dopóki dalsza część trasy nie zapewnia osłony.
Jak bezpiecznie zejść niżej?
Schodzenie wymaga wcześniejszego sprawdzenia miejsca lądowania. Przypadkowy upadek może spowodować obrażenia, rozdzielić drużynę albo przenieść gracza pomiędzy przeciwników.
Aby kontrolować zejście:
- sprawdź przestrzeń pod podłogą;
- przygotuj własny element na niższym poziomie;
- wykonaj niewielką edycję umożliwiającą przejście;
- zejdź dopiero po zabezpieczeniu miejsca lądowania.
Nie niszcz podłoża pod sobą bez oceny wysokości. W końcowych strefach bezpieczniejsze jest zejście etapami niż próba szybkiego spadnięcia o kilka poziomów.
Zmiana wysokości pomaga również ominąć zator. Przejście o jeden poziom wyżej lub niżej może wymagać mniej czasu niż niszczenie szeregu obcych ścian.
Który poziom konstrukcji wybrać?
Najniższa warstwa pozwala korzystać z ukształtowania terenu i podstaw istniejących budowli. Można dzięki temu ograniczyć zużycie materiałów. Na dole często pojawiają się jednak gracze spadający z wyższych konstrukcji.
Środkowe warstwy ułatwiają zmianę kierunku, lecz bywają zatłoczone. Ostrzał może docierać z boków oraz z góry.
Najwyższa pozycja zapewnia dobrą widoczność, ale jej utrzymanie wymaga materiałów. Konstrukcję mogą również niszczyć gracze znajdujący się niżej.
Wybrany poziom trzeba zmienić, gdy dalsza trasa staje się zbyt zatłoczona lub kosztowna. Kurczowe utrzymywanie tej samej wysokości może doprowadzić do zablokowania tunelu.
Jak zarządzać materiałami?
Drewno, kamień i metal różnią się końcową wytrzymałością oraz tempem, w którym konstrukcja osiąga pełną odporność. Świeżo postawiony element nie ma od razu maksymalnej liczby punktów wytrzymałości.
Drewno wzmacnia się szybciej, ale po ukończeniu pozostaje słabsze od kamienia i metalu. Metal osiąga najwyższą wytrzymałość końcową, lecz potrzebuje najwięcej czasu na pełne zbudowanie. Kamień znajduje się pomiędzy nimi.
Podczas szybkiej rotacji znaczenie ma nie tylko końcowa wytrzymałość, lecz także stan świeżo postawionej osłony. Metalowa ściana nie będzie od razu odporna na długi ostrzał tylko dlatego, że jej maksymalna wytrzymałość jest wysoka.
Przed wejściem do tunelu sprawdź ilość każdego materiału. Pozostawienie części kamienia lub metalu może przydać się podczas krótkiego postoju albo obrony pozycji. Nie ma jednak jednego materiału najlepszego w każdej sytuacji.
Tunelowanie w grze solo
W grze solo jedna osoba odpowiada za wybór trasy, budowanie, edytowanie i obserwowanie przeciwników. Długie tunelowanie bez sprawdzania sytuacji może doprowadzić do wejścia w ślepy zaułek.
Buduj krótsze odcinki. Po przygotowaniu kilku segmentów sprawdź kierunek strefy i pozycje przeciwników. Zatrzymuj się wyłącznie wewnątrz zamkniętej konstrukcji.
Nie otwieraj każdej ściany z zamiarem oddania strzału. Próba atakowania przez wszystkie napotkane przejścia spowalnia rotację i wystawia gracza na wymianę ognia.
Tunelowanie w duecie i drużynie
Jedna osoba może prowadzić trasę, a pozostali kontrolować boki oraz tył. Osoba budująca powinna informować drużynę o zmianie kierunku, zejściu i wejściu na wyższą warstwę.
Gracze muszą poruszać się w podobnym tempie. Zbyt duże odstępy pozostawiają część zespołu poza osłoną. Nadmierny tłok utrudnia obserwowanie trasy i płynne przechodzenie przez edycje.
Gdy prowadzącej osobie kończą się materiały, zmianę budującego najlepiej przeprowadzić wewnątrz zamkniętego segmentu. Próba przekazywania roli na otwartej przestrzeni może przerwać całą rotację.
Ostatni gracz powinien obserwować tył i ostrzegać przed przeciwnikami wchodzącymi do tunelu. Zamykanie edycji ma sens wtedy, gdy nie powoduje pozostania poza drużyną.
Najczęstsze błędy podczas tarpowania
Budowanie za późno
Wejście na kolejne pole przed postawieniem osłony naraża postać na ostrzał. Następny segment powinien powstać przed wysunięciem się z dotychczasowej konstrukcji.
Brak osłony nad głową
Ściany boczne nie chronią przed graczami znajdującymi się wyżej. Nawet krótki odcinek bez sufitu może wystarczyć przeciwnikowi do oddania strzału.
Edycja od strony przeciwnika
Przejście wykonane po zagrożonej stronie otwiera przeciwnikowi dogodny kąt. Otwór należy przesunąć ku osłoniętej krawędzi.
Zbyt duży otwór
Szeroka edycja odsłania wnętrze tunelu. Przejście powinno mieć tylko taką wielkość, jaka jest potrzebna do płynnego ruchu.
Stawianie wszystkich elementów bez oceny zagrożenia
Pełny tunel zużywa materiały szybciej niż wariant dopasowany do sytuacji. Nieosłonięta ściana nie zawsze jest błędem, jeżeli dany kierunek zabezpiecza teren lub istniejąca konstrukcja.
Ignorowanie własności konstrukcji
Obca ściana może zablokować przejście, ponieważ nie da się jej normalnie edytować. Przed wejściem do pozostawionego tunelu sprawdź jego dalszą trasę.
Zbyt szybki ruch
Sprint może sprawić, że postać wyprzedzi stawiane elementy. Szybkość należy zwiększać dopiero po opanowaniu dokładnego umieszczania konstrukcji.
Brak kontroli zapasów
Rozpoczęcie długiego tunelu z małą liczbą materiałów może pozostawić gracza bez osłony przed dotarciem do bezpiecznego obszaru.
Oddzielenie od drużyny
Osoba prowadząca nie powinna budować tak szybko, aby pozostali gracze stracili dostęp do trasy. Zespół musi regularnie kontrolować swoje położenie.
Jak ćwiczyć budowanie tuneli?
Trening można rozpocząć na wyspie przeznaczonej do swobodnego budowania. Przydatne są również tory edycyjne oraz mapy odtwarzające zatłoczone końcowe strefy.
Najpierw ćwicz prosty tunel z podłogą, sufitem i dwiema ścianami. Po opanowaniu podstaw ogranicz liczbę elementów i osłaniaj wyłącznie zagrożoną stronę.
Kolejne ćwiczenia powinny obejmować:
- skręcanie w lewo i w prawo;
- wchodzenie na wyższy poziom;
- kontrolowane schodzenie;
- wykonywanie przejść przy obu krawędziach ściany;
- budowanie podczas ostrzału;
- zmianę osoby prowadzącej w drużynie.
Gdy ściany lub podłogi regularnie trafiają w niewłaściwe miejsca, zmniejsz tempo. Dokładność i ciągłość osłony są ważniejsze od szybkości wykonywania ruchów.
Po opanowaniu sekwencji można dodać sprint i ćwiczyć przy ograniczonej liczbie materiałów. Ostatnim etapem powinny być rozgrywki przeciwko innym graczom na mapach końcowych stref.
Podsumowanie
Tarping pozwala przemieszczać się przez końcowe strefy Fortnite wewnątrz budowanej na bieżąco osłony. Podstawowy tunel wykorzystuje podłoże, zabezpieczenie nad głową i ściany ustawiane od strony zagrożenia.
Nowy segment powinien być gotowy przed wejściem na kolejne pole. Edycje trzeba umieszczać po bezpieczniejszej stronie, a ich wielkość ograniczyć do przestrzeni potrzebnej do przejścia.
Skuteczne tunelowanie wymaga również obserwowania terenu, kontrolowania materiałów i zmieniania wysokości, gdy dotychczasowa trasa zostanie zablokowana. Naukę najlepiej rozpocząć w wolnym tempie, a następnie stopniowo zwiększać szybkość oraz ograniczać liczbę używanych elementów.
Najczęściej zadawane pytania
Co oznacza tarping w Fortnite?
Tarping oznacza budowanie osłoniętego przejścia podczas przemieszczania się przez strefę. Tunel powstaje z podłóg, ścian, dachów, ramp i odpowiednio wykonanych edycji.
Czy tarping działa w Zero Build?
Nie. Zero Build wyłącza budowanie, dlatego nie można w nim stawiać tuneli z własnych konstrukcji.
Od którego wariantu rozpocząć naukę?
Najłatwiej zacząć od pełnego tunelu z podłogą, osłoną nad głową i ścianami po obu stronach. Po opanowaniu kolejności można przejść do wariantu zużywającego mniej materiałów.
Czy nad tunelem należy stawiać podłogę, czy dach?
Podłoga może pełnić funkcję sufitu. Dach zapewnia dodatkową warstwę ochrony. Użycie obu elementów zwiększa bezpieczeństwo, ale zużywa więcej materiałów.
Czy można edytować ścianę przeciwnika?
Nie można jej normalnie edytować. Trzeba ją zniszczyć i zastąpić własnym elementem albo wybrać inną trasę.
Czy każdą edycję trzeba zamykać za sobą?
Nie. Zamknięcie przejścia nie powinno spowalniać rotacji ani zmuszać gracza do ryzykownego odwrócenia się. Decyzja zależy od położenia przeciwników.
Jak ograniczyć zużycie materiałów?
Należy wykorzystywać teren oraz istniejące konstrukcje i osłaniać przede wszystkim zagrożone kierunki. Pełny tunel jest potrzebny głównie pod ostrzałem z kilku stron.
Gdzie ćwiczyć tarping?
Najlepiej korzystać z wysp do swobodnego budowania, torów edycyjnych i map odtwarzających końcowe strefy. Trening powinien rozpocząć się od powolnego stawiania pełnego tunelu.
